Herkese merhaba! Bugün Vienteknoloji olarak sizlere “Silahlı koruma nasıl olunur” hakkında rehber niteliğinde bir yazı sunuyoruz.
SAT komandosu olmak için üniversite şart mı?
Sitemizden Önerilen: Lösemi lekesi nasıl olur ?
İzmir’de yaşıyorum. 25 yaşındayım. Normalde gündemim üç şeyden ibaret: “Kahve mi çay mı?”, “Bu ay kira nasıl ödenecek?” ve “Bir gün spor yapmaya başlayacağım ama hangi pazartesi?”. Ama geçen gün arkadaş grubunda öyle bir soru atıldı ki, bütün masa bir anda sessizleşti:
“SAT komandosu olmak için üniversite şart mı?”
Sessizlik… Öyle bir sessizlik ki Alsancak’ta deniz bile “acaba ben de mi başvuruyorum?” diye durdu sanki.
Ben de refleks olarak ilk cevabı verdim:
“Abi önce ben sabah 8’de uyanabiliyor muyum onu çözmem lazım.”
Ama konu düşündüğümden daha derin çıktı. Çünkü mesele sadece üniversite değil; biraz disiplin, biraz yol haritası, biraz da “ben ne yapıyorum hayatta?” sorusuna dayanıyor.
SAT komandosu olmak için üniversite şart mı? Gerçek mesele ne?
Bu soruyu ilk duyduğunda insanın aklına direkt şu geliyor:
“Üniversite okumadan denizlerin James Bond’u olunuyor mu?”
Kısa cevap: Hayır, SAT komandosu olmak için üniversite tek başına zorunlu bir şart değil.
Ama iş burada bitmiyor. Çünkü Türkiye’de SAT (Su Altı Taarruz) timine giden yol, “şu bölümü oku, diplomayı al, başvur” gibi düz bir otoyol değil. Daha çok Foça taraflarında dalgalı deniz gibi: bir giriyorsun, çıkışı bulmak ayrı mesele.
Genelde süreç askeri kariyer üzerinden ilerliyor. Yani işin özü üniversiteden çok, Türk Deniz Kuvvetleri içinde subay veya astsubay olarak yer almak ve ardından çok ciddi bir seçme-eğitim sürecine katılmak.
Ben bunu duyunca içimden şunu düşündüm:
“Ben daha markete listeyle gidip eksiksiz dönebiliyor muyum onu bile garanti edemiyorum…”
SAT nedir? (Ama sıkıcı anlatmayacağız)
SAT, yani Su Altı Taarruz timi, Türk Deniz Kuvvetleri’nin en seçkin özel birliklerinden biri. Görevleri arasında su altı operasyonları, keşif, sabotaj karşıtı faaliyetler ve daha nice “ben bunu filmde görmüştüm ama gerçek miymiş?” dedirten işler var.
Ama bunu akademik bir dille anlatmak yerine şöyle düşün:
Bu insanlar denizin altında, gece, karanlıkta, “Wi-Fi çekmiyor ama görev devam ediyor” modunda çalışıyorlar.
Benim hayatımda ise en büyük operasyon:
Metroya yetişmek için 3 dakikada giyinmek.
Aradaki fark biraz hissediliyor.
Üniversite şart mı? Asıl cevap burada gizli
Gelelim asıl soruya: SAT komandosu olmak için üniversite şart mı?
Netlik kazandıralım:
Üniversite, SAT olmanın tek yolu değil.
Ama bazı yollar için avantaj sağlayabilir. Örneğin subay olarak başvuru süreçlerinde askeri eğitim ve belirli eğitim kurumları devreye girer. Yani üniversite “şart” değil ama bazı kariyer yollarında “kapıyı biraz daha rahat açan anahtar” gibi düşünülebilir.
Fakat işin özü şu: SAT olmak istiyorsan mesele diploma değil, dayanıklılık, fiziksel yeterlilik ve psikolojik sağlamlık.
Bunu duyunca arkadaşım Murat şöyle dedi:
“Ben psikolojik olarak sağlamım ya… sadece sabahları uyanınca 10 dakika varoluş sorgusu yapıyorum.”
Hepimiz sustuk.
İzmirli gözünden SAT hayali
İzmir’de büyüyen biri olarak deniz bizim için romantik bir şeydir. Gün batımı, sahil yürüyüşü, midye dolma…
SAT komandosu için deniz ise:
“Görüş sıfır, akıntı güçlü, görev kritik.”
Benim denizle ilişkim:
Kumda simit yemek
Ayağıma taş batınca dramatik şekilde “hayatım bitti” demek
Denize girince 3 dakika sonra çıkmak
Onlarınki:
“Görüş yok, devam”
“Akıntı var, devam”
“Hayat var mı yok mu belli değil, yine de devam”
Bir gün Kordon’da otururken kendi kendime düşündüm:
“Ben bu motivasyonla en fazla sahilde banka oturabilirim.”
Fiziksel taraf: Netflix değil gerçek hayat
SAT komandosu olmak için üniversite şart mı sorusu aslında çoğu zaman yanlış yerden soruluyor. Asıl soru şu olmalı:
“Ben fiziksel olarak bu seviyeye gelebilir miyim?”
Çünkü bu iş:
Dayanıklılık
Disiplin
Soğuk suya alışma
Uzun süre stres altında kalabilme
gibi şeyler gerektiriyor.
Ben geçen gün 10 dakika plank yaptım. Sonra bir saat boyunca kendime “neden böyle bir şey yaptın?” diye kızdım.
Onlar ise muhtemelen plank değil, hayatın kendisini taşıyor.
Zihinsel taraf: en zor kısım
Bir de işin görünmeyen kısmı var: psikoloji.
SAT gibi özel birliklerde asıl mesele sadece beden değil, zihin. Çünkü bazı durumlarda karar verme süresi saniyelerle ölçülüyor.
Benim zihinsel süreç ise şöyle:
“Market mi önce? Yemek mi? Yoksa yatak mı? Ama yatak çok mantıklı… ama açım… ama…”
Karar verme sürem bir SAT operasyonundan daha uzun sürüyor olabilir.
Gündelik hayat ile SAT dünyası arasındaki fark
Bir gün arkadaşlarla otururken hayali bir senaryo kurduk:
Diyalog: İzmir kafesi vs operasyon planı
Ben: “Abi bugün çok yoruldum ya.”
Murat: “Ne yaptın?”
Ben: “Kahve içtim, sonra 20 dakika telefona baktım.”
Sessizlik.
Sonra biri dedi ki:
“SAT komandosu olsan ne yapardın?”
Ben:
“Muhtemelen kahve içmeye fırsatım olmazdı ama yine de ‘bir espresso molası versek mi’ diye iç sesim konuşurdu.”
Herkes güldü ama içten içe şunu da düşündük:
Bu iş gerçekten bambaşka bir dünya.
Hayal, gerçek ve aradaki ince çizgi
SAT komandosu olmak için üniversite şart mı sorusu aslında biraz da hayallerle ilgili.
Çünkü çoğumuzun zihninde “özel kuvvet” kavramı bir film sahnesi gibi duruyor:
Aksiyon
Kahramanlık
Zorlu görevler
Ama gerçek hayatta bunun karşılığı:
Yıllarca süren disiplin
Yoğun eğitim
Sürekli kendini aşma zorunluluğu
Ben ise kendimi aşmayı genelde sabah alarmını ertelememekle sınırlı tutuyorum.
İzmir sabahları ve motivasyon farkı
Sabah 7’de alarm çaldığında SAT adayı ne yapar bilmiyorum ama tahminim:
Kalkar, hazırlanır, görev bilinciyle hareket eder.
Ben:
“5 dakika daha… bu sefer gerçekten son…”
Ve o 5 dakika bazen 45 dakika olur.
Aradaki fark işte burada başlıyor.
“Silahlı koruma nasıl olunur” konusunu beğendiyseniz Vienteknoloji sayfamızdaki diğer makalelerimize de göz atmanızı öneririz.
Sonuç yerine bir gerçeklik çarpması
SAT komandosu olmak için üniversite şart mı?
Hayır, tek başına bir üniversite diploması bu yolun anahtarı değil.
Ama mesele diploma da değil zaten. Mesele, bambaşka bir disiplin seviyesine çıkabilmek.
Ben İzmir’de deniz kenarında oturup bunu düşündüğümde şunu fark ediyorum:
Bazı insanlar dalgaların üstünde yürümeyi hedefler, bazıları ise sadece dalgayı izleyip “bugün hava güzelmiş” der.
Ben mi?
Ben büyük ihtimalle dalgayı izlerken tost yerim ve “bir gün belki” derim.
Ama en azından artık biliyorum ki bu iş bir okuldan mezun olmaktan çok daha fazlası. Bir karakter meselesi. Bir dayanıklılık meselesi. Bir “ben gerçekten ne kadar ileri gidebilirim?” sorusu.