Peygamber Efendimiz Esner Miydi?
Hadi gelin, bir soru soralım: Peygamber Efendimiz esner miydi? Duyduğumda önce ben de “Hadi ya, bu kadar önemli mi?” dedim ama sonra düşündüm… Yani, bu soru aslında hem komik hem de biraz da derin. Bir de biz, o kadar yoğun bir hayat sürüyoruz ki, esnediğimizde bile sanki dünyalar yıkılacakmış gibi hissediyoruz. Hadi, biraz esprili bir şekilde bu meseleyi inceleyelim.
Esneme: Bizim İçin Gündelik Bir Hareket, Oysa?
Günümüzde esneme deyince aklımıza genelde sabahları uyanınca gözlerimizi ovuştururken, ofiste bilgisayarın başında işlerden bunalmışken ya da akşamları yatağa yatarken gelen “eeehhh” tarzı bir refleks gelir. Birçoğumuzun da esneme konusunda aşırı titiz olduğu söylenemez. Hatta bazen esnerken kendimizi kontrol etmek yerine, esnediğimizde “Ah, şu an ne kadar rahatım, sanki tüm evren bana hizmet ediyor gibi” diye düşünüyoruz.
Fakat esneme, aslında sadece bizim için basit bir refleks değil. Tıbbi açıdan bakıldığında, vücut bir şekilde daha fazla oksijen almak için esner, stresle başa çıkmaya çalışır ve hatta bazen yalnızca beynin soğuması için bile esneriz. Yani, esneme aslında fazlasıyla önemli bir şey, değil mi? Peki, Peygamber Efendimiz esner miydi? Tıbbi açıdan, evet. O zaman, bu soruyu biraz da kültürel ve dini perspektiflere yerleştirerek tartışalım.
Peygamber Efendimiz ve Esneme
Peygamber Efendimiz (sav) hakkında esneme ile ilgili bazı rivayetler mevcut. Şimdi bakmayın siz bazen gözlerimiz kapanırken kendimizi “Tüh, namazda uyursam ne olur?” diye düşünüp paniğe kapıldığımızı, Peygamber Efendimiz esnediği zaman, bu hareketi genellikle edebe uygun bir şekilde yaparmış. Şimdi insan düşünmeden edemiyor, “Peygamber Efendimiz de esnerken, acaba çok mu yüksek sesle yapıyordu? Yoksa bir yandan ‘Ya rabbi, bu nasıl bir açlık?’ falan mı diyordu?”
Tabii ki, her şeyin bir zamanı var. Esnerken bile edepli olmak gerektiği vurgulanmış. Yani, Peygamber Efendimiz esnerken bile, bunu olabildiğince sessiz ve edebe uygun bir şekilde yapıyormuş. İşte bu noktada, bizlere düşen de bir örnek almak olmalı. Tabii ki biz de esnediğimizde rahatlamalıyız ama bir yandan da çevremizi rahatsız etmeyen bir şekilde bunu yapmalıyız.
Esneme Durumunda Arkadaş Sohbeti:
Ben: “Peygamber Efendimiz esner miydi ya? Şimdi bu kadar derin mesele varken bir anda esneme mi? Şöyle yüksek sesle esnediğini falan hayal ediyorum da, komik olurdu sanki.”
Arkadaşım: “Hahaha, esnese de ağzını kapalı tutarmış, gözlükleriyle falan ‘Edibe uygun esneme’ eğitimi almış gibi. 😊”
Ben: “Aynen, hem ona saygı hem de başkalarına rahatsızlık vermemek lazım. Ya düşün, şu anda ofiste esnerken bile en az üç kişi ‘Aa, ne kadar uzundu’ diyor.”
Arkadaşım: “Evet ya, ofistekiler, sanki hayatlarına bir yıl daha eklenmiş gibi bakıyorlar.”
Esneme ve Rahatlama
Gerçekten de Peygamber Efendimiz (sav) esnediğinde, bu sadece vücudun bir refleksi değil, aynı zamanda daha derin bir huzurun, bir rahatlamanın da işareti oluyordu. Bu noktada, esnemenin bize sadece fiziksel olarak fayda sağladığını düşünmek yanlış olur. Aynı zamanda zihinsel olarak da rahatlama sağlar. Bizim gibi aceleci bir toplumda, bazen kendimizi bile rahatlatmak için zaman bulamıyoruz. Ama Peygamber Efendimiz, her durumda bile edep ve huzur içinde hareket etmeyi biliyordu.
Düşünsenize, esnediğinizde bile o kadar dikkatli olunması gerektiğini vurgulayan bir öğretiye sahip bir toplumda yaşıyoruz. Bizim gibi sürekli “Aaa, ben şunu şuraya koydum, orada ne kadar çok esneme var!” diyen insanlar için çok öğretici değil mi?
Sonuç: Esneme Sadece Bedeni Rahatlatmaz, Zihni de Rahatlatır
Peygamber Efendimizin esnemesi meselesi, aslında günlük yaşamımızdaki basit bir hareketin ardındaki derin anlamı bize gösteriyor. Esneme, bedeni olduğu kadar zihni de rahatlatır. Hatta, bazen esnerken duygusal olarak da bir rahatlama yaşarız. Bizim için komik olabilir, ama Peygamber Efendimiz için bile bu tür küçük hareketlerin bile ahlaki yönü önemliydi.
Bundan çıkarılacak ders şu: Esnediğinizde biraz sessiz ve dikkatli olun, çevrenizdekileri rahatsız etmeyin. Hem ruhsal hem de fiziksel olarak esneme, vücudumuzun sağlıklı çalışmasına yardımcı olur. Peygamber Efendimiz gibi bir rehberin bile esnemeyi düzgün yapması, her hareketin bile büyük bir anlam taşıyabileceğini hatırlatıyor bize.
Ve evet, son olarak şunu diyebilirim: Eğer bir gün, beklenmedik bir anda “Aaaa!” diye esnerken yakalanırsanız, kendinizi biraz daha huzurlu hissedin. Hem Peygamber Efendimiz esnerken de edebe dikkat ediyordu, biz de etmeye çalışalım, değil mi?